Vyatyasalu: Degree 2nd sem telugu pdf

Vyatyasalu: వ్యత్యాసాలు అను ఈ పాఠం డిగ్రీ మొదటి సంవత్సరం, రెండవ సెమిస్టర్ తెలుగు పాఠ్యాంశాల్లోని రెండవ యూనిట్ అయిన ‘ఆధునిక కవిత్వం’ నుండి ఎంపిక చేయబడిన ఒక అద్భుతమైన మరియు ఆలోచింపజేసే పాఠ్యాంశం గురించి కూలంకషంగా చర్చించుకోబోతున్నాం.

కవి పరిచయం మరియు మూలం తెలుగు సాహిత్య యవనికపై తనకంటూ ఒక ప్రత్యేకమైన, ధిక్కార స్వరంతో కూడిన ముద్రను వేసుకున్న కవి కాళోజీ నారాయణరావు. ఆయన కవిత్వం ఎప్పుడూ ప్రజల పక్షాన నిలబడుతుంది. కాళోజీ గారి రచనలలో సమాజ శ్రేయస్సు, సామాన్యుడి బాధలు ప్రముఖంగా కనిపిస్తాయి. ప్రస్తుత పాఠ్యాంశమైన ‘వ్యత్యాసాలు’ అనే ఈ గేయ కవితను కాళోజీ గారి అత్యంత ప్రసిద్ధ కవితా సంపుటి అయిన “నా గొడవ” నుండి గ్రహించడం జరిగింది. నా గొడవ అంటే తన ఒక్కడి గొడవ కాదని, అది యావత్ సమాజం ఎదుర్కొంటున్న సమస్యల గొడవ అని కవి భావన.

వ్యత్యాసాలు: పాఠ్యభాగ నేపథ్యం:

‘వ్యత్యాసాలు’ అనగా తేడాలు, విభేదాలు లేదా అసమానతలు (Differences, Disparities, and Inequalities) అని అర్థం. ప్రకృతి ధర్మం ప్రకారం మనుషులంతా ఒక్కటే. అందరూ ఒకే విధంగా ఈ భూమి మీద పుడతారు. కానీ పుట్టిన తరువాత వారు పెరిగే కొద్దీ, సమాజంలో వారు ఎదుర్కొనే పరిస్థితులను బట్టి వారి జీవితాలు ఒకేలా ఉండవు. కాలక్రమంలో కొందరు అపారమైన ధనవంతులుగా మారతారు, మరికొందరు పూట గడవని పేదలుగా మిగిలిపోతారు. కొందరు అనునిత్యం సుఖాలను అనుభవిస్తుంటే, మరికొందరు జీవితాంతం కష్టాలలోనే మగ్గిపోతారు. కొందరి చేతిలో సర్వ అధికారాలు కేంద్రీకృతమై ఉంటే, మరికొందరు ఎలాంటి అధికారాలు, హక్కులు లేకుండా అణచివేయబడతారు. ఈ విధంగా సమాజంలో మనుషుల మధ్య నెలకొన్న ఆర్థిక, సామాజిక, శారీరక మరియు మానసిక వ్యత్యాసాలన్నింటినీ కవి కాళోజీ గారు ఈ కవితలో అత్యంత సులువుగా అర్థమయ్యే రీతిలో, గేయ రూపంలో వివరించారు. ఈ వ్యత్యాసాలు సమాజంలో ఏ విధంగా ఉన్నాయో కింది విశ్లేషణ ద్వారా వివరంగా తెలుసుకుందాం.

సమాజంలో కవి గమనించిన ప్రధాన వ్యత్యాసాలు

కవి తన చుట్టూ ఉన్న సమాజాన్ని నిశితంగా పరిశీలించి, అందులో ఉన్న విచిత్రమైన, బాధాకరమైన అసమానతలను కింది విధంగా ఎత్తిచూపారు:

1. ఆహారం మరియు ఆకలి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం: “అన్నపు రాశులు ఒకచోట – ఆకలి మంటలు ఒకచోట” ప్రపంచంలో మనం గమనించే అత్యంత దారుణమైన వ్యత్యాసం ఇది. సమాజంలో ఒక వర్గం వద్ద తినడానికి పుష్కలంగా అన్నం, రకరకాల ఆహార పదార్థాలు కుప్పలు తెప్పలుగా ఉంటాయి. కానీ దురదృష్టవశాత్తూ వారు అనారోగ్య సమస్యల వల్ల లేదా జీర్ణశక్తి లోపించడం వల్ల ఆ ఆహారాన్ని తినలేరు. మరొకవైపు, పేదరికంతో అలమటించే వారి వద్ద ఆకలి మంటలు దహించివేస్తుంటాయి. వారికి ఎంతైనా తినగలిగే ఆకలి, ఆరోగ్యం ఉంటాయి కానీ తినడానికి గుప్పెడు అన్నం దొరకదు. అన్నం ఉన్న చోట ఆకలి లేకపోవడం, ఆకలి ఉన్న చోట అన్నం లేకపోవడం అనేది సమాజంలో ఉన్న అతి పెద్ద వ్యత్యాసం అని కవి ఆవేదన చెందుతున్నారు.

2. సుఖనిద్ర మరియు అలసట మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం: “హంస తూలికలు ఒకచోట – అలసిన దేహాలు ఒకచోట” కొంతమంది ధనవంతుల ఇళ్లలో పడుకోవడానికి అత్యంత మెత్తని హంస తూలికా తల్పాలు (పెద్ద పెద్ద, మృదువైన మంచాలు) ఉంటాయి. అన్ని సౌకర్యాలు ఉంటాయి. కానీ వారికి మానసిక ప్రశాంతత లేక నిద్ర పట్టదు. అదే సమయంలో మరొక వైపు, రోజు మొత్తం కాయకష్టం చేసి, అలిసిపోయి, చెమటోడ్చిన శ్రమజీవులు ఉంటారు. వారి శరీరాలు విశ్రాంతిని కోరుకుంటాయి, వెంటనే నిద్రలోకి జారుకునే స్థితిలో ఉంటారు. కానీ వారికి పడుకోవడానికి సరైన నీడ గానీ, సౌకర్యవంతమైన మంచం గానీ ఉండవు. సౌకర్యాలు ఉన్నవారికి విశ్రాంతి ఉండదు, విశ్రాంతి అవసరమైన వారికి సౌకర్యాలు ఉండవు. ఇది మరొక బాధాకరమైన వ్యత్యాసం.

3. సంపద మరియు మానవ సంబంధాల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం: సమాజంలో ఒక చోట అపారమైన డబ్బు, ఆస్తులు, హోదా ఉంటాయి. కానీ వారి చుట్టూ నిజమైన ప్రేమను పంచే మనుషులు, ఆత్మీయ బంధువులు ఎవరూ ఉండరు. ఒంటరితనం వారిని వేధిస్తుంది. దీనికి పూర్తిగా భిన్నంగా మరొక చోట, సంపద లేని పేదవారి ఇళ్లలో జనం నిండి ఉంటారు. వారి మధ్య బలమైన బంధాలు, ప్రేమానురాగాలు, పెద్ద బలగం ఉంటుంది. కానీ ఆ ఇంటి నిండా ఉన్న మనుషులందరికీ కడుపు నిండా భోజనం పెట్టడానికి సరిపడా సంపద లేదా ఆస్తులు ఉండవు. సంపద ఉన్నచోట మనుషులు కరువవడం, మనుషులు ఉన్నచోట సంపద లేకపోవడం అనేది ఒక విచిత్రమైన సామాజిక వ్యత్యాసం.

4. విలాసాలు మరియు కనీస అవసరాల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం: సమాజంలో కొందరు అత్యంత విలాసవంతమైన జీవితాన్ని గడుపుతారు. వారు ఎల్లప్పుడూ ఏసీ (A.C) గదులలోనే ఉంటారు. వారికి అసలు చెమట పట్టే అవకాశమే ఉండదు. అయినప్పటికీ వారు అత్తరులు, పరిమళ ద్రవ్యాలు మరియు అత్యుత్తమ సౌందర్య సాధనాలను వాడుతుంటారు. నిజానికి వారికి వాటి అవసరం లేదు. కానీ మరొక వైపు ఎండలో, మట్టిలో రేయింబవళ్లు కష్టపడి పనిచేసే శ్రమజీవులు ఉంటారు. వారికి చెమట పడుతుంది, మురికి అంటుతుంది. వారికి తలస్నానం చేయడానికి షాంపూలు వంటి కనీస సౌకర్యాలు కూడా అందుబాటులో ఉండవు. అవసరం లేని వారికి అన్ని సౌకర్యాలు అందుబాటులో ఉండటం, నిజమైన అవసరం ఉన్నవారికి కనీస సదుపాయాలు లేకపోవడం అనేది కవి ఎత్తిచూపిన మరొక వాస్తవం.

ఈతర లెసన్స్ కూడా చదవండి – Degree 2nd Sem – Telugu Lessons

5. భౌతిక శక్తి మరియు భోగభాగ్యాల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం: కొంతమంది వృద్ధులకు లేదా అనారోగ్యవంతులకు చకినాలు వంటి గట్టి పదార్థాలు తినాలని ఎంతో కోరికగా ఉంటుంది. అటువంటి పదార్థాలు వారి ఇళ్లలో పుష్కలంగా ఉంటాయి కూడా. కానీ వాటిని కొరికి తినడానికి వారి నోటిలో దంతాలు, దవడలు ఉండవు. మరొకవైపు, ఎంతో బలమైన దవడలు, గట్టి దంతాలు కలిగిన యువకులు, శ్రామికులు ఉంటారు. వారు కఠినమైన పదార్థాలను సైతం నమిలి జీర్ణించుకోగల శక్తి కలవారు. కానీ వారికి చకినాలు వంటి పదార్థాలు కొనుక్కొని తినడానికి వారి వద్ద డబ్బులు ఉండవు. తినే శక్తి లేని వారికి ఆహారం అందుబాటులో ఉండటం, తినగలిగే శక్తి ఉన్నవారికి ఆహారం దొరకకపోవడం జీర్ణించుకోలేని వ్యత్యాసం.

6. స్వేచ్ఛ మరియు బంధనాల మధ్య వ్యత్యాసం: “బాహ్య బంధనం ఒకచోట – భావ బంధనం ఇంకొకచోట” ఒక చోట మనుషులను భౌతికంగా, శారీరకంగా బంధిస్తారు. అంటే వారిని జైలులో పెట్టడం, కొట్టడం, వారి చేత బలవంతంగా పనులు చేయించడం జరుగుతుంది. ఇది బాహ్య బంధనం. ఇంకొక చోట మనుషుల ఆలోచనలను, భావాలను మరియు మాటలను బంధిస్తారు. అంటే ప్రజాస్వామ్యంలో సైతం పౌరులను నిజం మాట్లాడనివ్వకపోవడం, వారిని భయభ్రాంతులకు గురిచేసి మౌనంగా ఉండేలా చేయడం జరుగుతుంది. శరీరాన్ని బంధించడం ఎంత తప్పో, మనిషి అంతరంగాన్ని, అతని ఆలోచనలను, వాక్ స్వాతంత్ర్యాన్ని అణచివేయడం కూడా అంతే తప్పు అని కవి కాళోజీ స్పష్టం చేస్తున్నారు.

7. శారీరక కామం మరియు స్వచ్ఛమైన ప్రేమల మధ్య వ్యత్యాసం: సమాజంలో కొన్ని చోట్ల స్త్రీ పురుషుల సంబంధాలు కేవలం శారీరక కోరికల (కామం) చుట్టూ మాత్రమే తిరుగుతుంటాయి. అక్కడ స్వచ్ఛమైన ప్రేమకు, గౌరవానికి ఎలాంటి స్థానం ఉండదు. ఇంకొక వైపు, అపారమైన ప్రేమ, ఆప్యాయత, ఒకరి పట్ల ఒకరికి అంతులేని గౌరవం ఉంటాయి. అక్కడ మనసులు కలిసిన కౌగిలింతలు ఉంటాయి తప్ప, కేవల శారీరక కామ వాంఛలు ఉండవు. అనగా కామం ఉన్నచోట నిజమైన ప్రేమ ఉండదని, స్వచ్ఛమైన ప్రేమ ఉన్నచోట కామానికి తావు ఉండదని కవి ఈ వ్యత్యాసం ద్వారా వివరిస్తున్నారు.

8. స్వార్థపూరిత దేహాలు మరియు సామాజిక స్పృహ గల ఆలోచనల మధ్య వ్యత్యాసం: “తనువులు ఉండేది ఒకచోట – తలపులు ఉండేది ఒకచోట” తనువులు అనగా శరీరాలు. తలపులు అనగా ఆలోచనలు లేదా భావాలు. సమాజంలో కొందరు మనుషులు కేవలం తమ శరీర సుఖాల కోసమే జీవిస్తారు. “మనం ఉన్నామా, తిన్నామా, పడుకున్నామా” అనే స్వార్థపూరిత ఆలోచనలతోనే వారి జీవితం గడిచిపోతుంది. సమాజం గురించి వారికి ఎలాంటి పట్టింపు ఉండదు. దీనికి భిన్నంగా మరికొందరు వ్యక్తులు ఉంటారు. వారు ఎల్లప్పుడూ సమాజం మంచిగా మారాలని, దేశం బాగుపడాలని, తోటి మనుషులు సంతోషంగా ఉండాలని ఉన్నతమైన ఆలోచనలతో జీవిస్తారు. స్వార్థంతో తమ సుఖం కోసం బతికేవారు ఒక వైపు, నిస్వార్థంతో సమాజం కోసం ఆలోచించే వారు మరొక వైపు ఉండటం సామాజిక వ్యత్యాసాలకు పరాకాష్ఠ.

9. కళలు, విద్య మరియు ఆదరణల మధ్య వ్యత్యాసం: సమాజంలో విద్యా, కళా రంగాలలో కూడా విపరీతమైన వ్యత్యాసాలు ఉన్నాయి. ఒకచోట అత్యద్భుతమైన కావ్యగానాలు, కళా ప్రదర్శనలు మరియు సాహితీ సభలు జరుగుతాయి. కానీ ఆ కళను ఆరాధించే వారు, ఆ కావ్యాన్ని ప్రేమించి వినే ప్రేక్షకులు అక్కడ ఉండరు. అలాగే, అత్యుత్తమ పుస్తకాలు, పెద్ద పెద్ద గ్రంథాలయాలు ఉన్న చోట, వాటిని సద్వినియోగం చేసుకుని చదువుకునే ఆసక్తి ఉన్న విద్యార్థులు ఉండరు. కానీ, నిజంగా చదువుకోవాలనే తపన, ఆసక్తి ఉన్న విద్యార్థులకు ఆ పుస్తకాలు గానీ, గ్రంథాలయాలు గానీ అందుబాటులో ఉండవు. కావ్యగానాలు, కళా ప్రదర్శనలు ఎక్కడైతే ఆసక్తి గల ప్రేక్షకులు ఉంటారో అక్కడ జరగాలని, అప్పుడే వాటికి సార్థకత చేకూరుతుందని కవి అభిప్రాయపడుతున్నారు.

10. అనుభవం మరియు అధికారాల మధ్య ఉన్న తీవ్రమైన వ్యత్యాసం: “అనుభవం అంతా ఒకచోట – అధికారం బది ఒకచోట” ఒక దేశం లేదా రాష్ట్రం అభివృద్ధి పథంలో ముందుకు సాగాలంటే, ఆ దేశాన్ని పాలించే వారికి తగిన శక్తి సామర్థ్యాలు, విశేషమైన అనుభవం, పరిపాలనా దక్షత ఉండాలి. కానీ వాస్తవ పరిస్థితులు ఇందుకు పూర్తి భిన్నంగా ఉన్నాయి. నిజమైన సామర్థ్యం, అపారమైన అనుభవం, పరిపాలనా జ్ఞానం ఉన్నవారికి అధికారం రావడం లేదు. ఏమాత్రం అనుభవం లేని, పాలనా సామర్థ్యం లేని అసమర్థులు అధికార పీఠాలపై కూర్చుంటున్నారు. ఇలా అనుభవజ్ఞుల చేతుల్లో ఉండాల్సిన అధికారం అసమర్థుల చేతుల్లో ఉండటం వల్ల, వారు సరైన నిర్ణయాలు తీసుకోలేకపోతున్నారు. తద్వారా దేశానికి తీవ్ర నష్టం వాటిల్లుతోందని, దేశం నాశనం అయిపోతుందని కాళోజీ గారు తీవ్రంగా హెచ్చరిస్తున్నారు. కాబట్టి, శక్తి సామర్థ్యాలు, అనుభవం ఉన్న నాయకులను గుర్తించి వారికి అధికారం అప్పగిస్తేనే దేశం అభివృద్ధి చెందుతుందని కవి ఘంటాపథంగా చెబుతున్నారు.

ముగింపు (Conclusion) కాళోజీ నారాయణరావు గారు రచించిన ‘వ్యత్యాసాలు’ అనే ఈ గేయ కవిత సామాజిక అసమానతలకు ఒక నిలువుటద్దం. సమాజంలో అన్నీ సమానంగా పంపిణీ జరగడం లేదు అనడానికి ఈ కవిత ఒక తిరుగులేని సాక్ష్యం. అవసరం ఉన్న వారికి అవకాశాలు దొరకడం లేదు, అవకాశాలు ఉన్నవారికి వాటితో అవసరం లేకుండా పోయింది. ఈ వ్యత్యాసాలు కేవలం కాళోజీ గారు చూసినవి మాత్రమే కాదు, నేటికీ మనం మన చుట్టూ దైనందిన జీవితంలో చూస్తున్నవే. సమాజం బాగుపడాలంటే, దేశం ప్రగతి పథంలో పయనించాలంటే, ఈ అసమానతలు తొలగిపోయి సమసమాజ స్థాపన జరగాలని కాళోజీ గారు ఈ కవిత ద్వారా విద్యార్థులకు, సమాజానికి ఒక గొప్ప సందేశాన్ని అందించారు. ఈ తేడాలను అర్థం చేసుకుని, వాటిని రూపుమాపడానికి భావితరాలైన విద్యార్థులు కృషి చేయడమే ఈ పాఠ్యాంశం యొక్క ప్రధాన లక్ష్యం. (వీడియో మూలం: